|
تاريخچه :
تاريخچه اتحاديه كاركنان بيمارستانها و مراكز درماني آنچه مسلم است هم نيروي كار ، هم كارآفرينان نيازمند تعامل در روابط كار در راستاي ارتقاء بهره وري و راندمان كاري در يك سيستم كارگاهي ميباشند . ناخواسته پيداست جهت صيانت از نيروي كار از يك سو و سرمايه از سوي ديگر ، ايجاد انگيزه و ارتباط بين ابزارهاي كار و توليد ضروري است .
از ابتداي قرن بيستم و قبل از جنگ جهاني اول ، اولين نگرش هاي بين المللي براي مشاركت در امر روابط كار ، از سوي انجمن هاي بين المللي ايجاد گرديد . پيداست اين مسير جهت به تعادل رساندن روابط جمعي كار با نيت نيل به بهبود آن و نهايتاً ارتقاء كمي و كيفي بهره وري اتفاق مي افتاد بنابراين انسجام كارهاي گروهي معني دار گرديده و نهادينه شد . در كشور ما نيز قدمت صد ساله تحركات كارگري از طريق ايجاد سنديكا و اتحاديه ، اهميت موضوع را نشان ميدهد . بنابراين صرف نظر از تاريخچه تشكلات كارگري در ايران با رويكرد تكاملي آن در زمينه هاي ملي ، منطقه اي ، مذهبي و فرهنگي ، ناگفته پيداست كه مجموعه اين تحركات ، مي بايست خود را به سمت نزديكي به مقررات بين المللي كار ، رهنمون سازد لذا در تلفيق مقررات داخلي و خارجي ، پيمودن روند تغييرات امري طبيعي و منطقي است و در اين راستا جهت بسط و گسترش فعاليت هاي صنفي تخصصي ، پرداختن موضوعي و مستقيم به مسائل اختصاصي يك صنف از طريق چالشهاي پيش روي شوراهاي اسلامي كار ، امري دشوار و پيچيده است بنابراين جهت دستيابي به اين مهم، با بهره مندي از موارد ذيل اتحاديه كاركنان بيمارستانها و مراكز درماني بعنوان اولين اتحاديه پس از پيروزي انقلاب اسلامي ايران پايه گذاري شد .
اين موارد عبارتند از :
 برخورداري از مفاد كنوانسيونهاي آزادي تشكلات معطوف به كنوانسيون 87 و كنوانسيون 98
بهره مندي از مقررات موجود در اساسنامه شوراهاي اسلامي كار مصوب 1366 شورايعالي كار مبني برپيوستن شوراهاي هم صنف جهت ايجاد اتحاديه (ماده 6 اساسنامه ) و پيوستن شوراها اسلامي اسلامي كار به كانونهاي استاني از طريق ايجاد اتحاديه ( بند 12 ماده 4 اساسنامه) لذا در 8 آبانماه ماه 1378 با مفروضات فوق ، از طريق ائتلاف شوراهاي اسلامي كار بيمارستانها و مراكز درماني و تنظيم اساسنامه الهام گرفته از قانون اساسي و مقررات بين المللي كار ، قوانين كار ، اساسنامه شوارهاي اسلامي كار ، انجمن هاي صنفي و برگزاري مجمع عمومي و انتخابات ، اولين هيئت مديره اتحاديه شوراهاي اسلامي كار بيمارستانها و مراكز درماني تشكيل گرديد .اين هيئت مديره طبق اساسنامه بمدت يكسال فعاليت نمود و پس از تمهيدات لازم در افزايش مدت زمان فعاليت هيئت مديره در اساسنامه - كه لازمه مديريت تأسيس در هر سازماني است - در سال 1379 مجمع دوم با تصحيح اساسنامه و برگزاري انتخابات هيئت مديره انجام گرديد و هيئت مديره و بازرسين دوره جديد براي 3 سال فعاليت خود را آغاز نمودند .
از سال 1380 جهت گسترش تشكيلاتي و مشموليت عام به تمامي مراكز درماني استان تهران كه فاقد شوراهاي اسلامي كار بودند پيشنهاد هيئت مديره و تصويب مجمع عمومي نام اتحاديه شوراهاي اسلامي كار بيمارستانها و مراكز درماني به اتحاديه كاركنان بيمارستانها و مراكز درماني تغيير نام داده شد .
در روند تأسيس با بهره مندي از كليه پتانسيل هاي حقوقي ، تكميل اساسنامه ها و آئين نامه ها راه خود را طي مي كند . در سال 4/10/1382 اولين مجمع عمومي كشوري اتحاديه برگزار گرديد به اين مناسبت به جهت شموليت عام از كليه واحدهاي درماني سراسر كشور دعوت بعمل آمد تا با مقررات مربوط به ايجاد شعبات اتحاديه مزبور آشنا گردند .
همچنين در اين مجمع مقرر شد كه تغييرات اساسنامه به همراه آئين نامه شعبات تصويب و انتخابات سوم انجام شود ، لذا بدليل عدم نصاب مقرر در اساسنامه مجمع عمومي نوبت دوم كشوري برگزار خواهد شد تا بدين طريق هيئت مديره سوم با تركيب 11 نفر اعضاء اصلي و 5 نفر علي البدل و همچنين 3 نفر بازرس اصلي و علي البدل تشكيل و به كار خود ادامه دهد .
اميدواريم با تأثير گذاري در روند رو به رشد اتحاديه ها در ايران شاهد تعامل گروههاي سه گانه ( دولت ، كارفرما ، كارگر ) باشيم .
اتحاديه كاركنان بيمارستانها و مراكز درماني
|